"Wij zijn te klein om doelwit te zijn" — de mythe die mkb'ers duur komt te staan

Het is de zin die elke cyberexpert wekelijks hoort: "wie zit er nou op óns te wachten?" Het eerlijke antwoord: niemand zat op je te wachten. En toch word je geraakt. Omdat de vraag verkeerd gesteld is.

Aanvallers kiezen geen bedrijven, ze kiezen deuren

Het overgrote deel van de aanvallen begint niet met een crimineel die jouw bedrijfsnaam intypt. Het begint met software die dag en nacht het hele internet afspeurt naar openstaande toegangen, verouderde systemen en gelekte wachtwoorden. Die scanners maken geen onderscheid tussen een beursgenoteerd concern en een installatiebedrijf met acht man personeel. Ze zien alleen: deze deur staat open, deze niet.

Sterker nog: het mkb is voor veel groepen juist het aantrekkelijkste segment. Er valt genoeg te halen — een dag stilstand kost al snel duizenden euro's, dus losgeld wordt betaald — terwijl de basisbeveiliging vaker ontbreekt dan bij grote organisaties met eigen securityteams.

De rekensom die wél klopt

De vraag is dus niet "ben ik interessant genoeg om aangevallen te worden?", maar "ben ik makkelijker binnen te komen dan de gemiddelde deur in de straat?" Dat is een geruststellender vraag, want je hebt hem zelf in de hand. Wie multifactor-authenticatie aanzet, back-ups test en updates bijhoudt, is voor een geautomatiseerde aanval simpelweg niet meer de moeite waard — die schuift door naar de volgende.

Waar je staat, weet je in tien minuten. Loop de cyberchecklist voor het mkb langs of doe de gratis verzekerbaarheids-scan: die toetst precies de maatregelen waar aanvallers — en verzekeraars — naar kijken. En heb je hulp nodig bij het dichten van een gat? Beschrijf je situatie, dan koppelt het loket je aan de juiste expert.